Mowa jako umiejętność zdobyta przez trzy latków bogaci się i doskonali. Mowa rozwija się wraz z rozwojem motoryki narządów artykulacyjnych takich jak: język, warga, gardło, podniebienie, krtań i płuca. Dzieci trzy letnie tworzą zdanie pojedyncze, a pod koniec trzeciego roku pojawiają się zdania złożone, nie zawsze łączące się w jedną całość logiczną. Mowa dziecka czteroletniego ma charakter sytuacyjny, opowiadająca o przeżyciach związanych z daną sytuacją i osobami które w nich uczestniczyły. Nasila się również tendencja tworzenia własnych słów do określania różnych rzeczy. Neologizmy powstają na podstawie znanych wyrazów, przy niepoprawnym zastosowaniu reguł gramatycznych i nieznajomości określeń przy wyrażaniu swoich myśli. Przyswajają również wyrazy, których nie rozumieją i wykorzystują błędnie przy wypowiedzi. Trudnością dla dziecka jest nieregularna odmiana rzeczowników np.: „dam mojemu bratowi”. Czteroletnie dziecko najpierw przyswaja czas teraźniejszy, później przeszły a na końcu przyszły. Używa czasownika w trzeciej osobie, do czasu wyodrębnienia swojego „ja”. Dzieci pięcioletnie do wyrażenia swojej myśli poszukują już odpowiedniego wyrazu, nazwy przedmiotu, czynności. Mowa pięciolatka ma charakter konkretno-wyobrażeniowy, opiera się na wyobrażeniach i posiada elementy opowiadania. W wieku sześciu lat, dziecko posiada rozwinięty aparat artykulacyjny. Dzieci chcąc poznać i zrozumieć otaczający świat, zadają dużo pytań dotyczących związków między różnymi zjawiskami. W tym wieku dzieci mówią logicznie, opierając się na konkretnych doświadczeniach. Istnieją pewne skłonności wrodzone do szybszego rozwoju mowy, jak też istnieją różne schorzenia, które opóźniają rozwój mowy dziecka, a wnikliwa obserwacja pozwoli na szybką reakcję i pomoc dziecku w rozwoju mowy.
BŁĘDY WYCHOWAWCZE WPŁYWAJĄCE NA MOWĘ DZIECKA
1 Błąd: Niepoprawne wypowiadanie się przy dziecku.
Skutki: Dziecko zaczyna mówić niepoprawnie.
2 Błąd: Brak rozmów z dzieckiem.
Skutki: Brak możliwości doświadczenia słuchania języka i nauki wyrazów.
3 Błąd: Brak reakcji ze strony rodziców/ wychowawców na „seplenienie”, na problemy mowy dziecka.
Skutki: Dziecko ma problem z mową również w wieku dorosłym.
4 Błąd: Rodzic/ wychowawca nie poprawia dziecka przy błędnej wypowiedzi.
Skutki: Dziecko ma problem z neologizmami, z gramatyką
Blog 