Obcowanie w zabawach twórczych takich jak: plastyka, muzyka czy teatr przynosi dzieciom w każdym wieku pełno korzyści. Dzieci nie tylko rozwijają się emocjonalnie ale również poznawczo i społecznie. Dlaczego więc w polskich szkołach tak mało jest obcowania ze sztuką?
Zastanówmy się jaki przedmiot w polskich szkołach jest najmniej docenionym przedmiotem? … Większość z Nas odpowie że jest to: w-f, plastyka czy muzyka. Tymczasem nowoczesne szkoły z zachodniej Europy głównie stawiają edukację właśnie na takie przedmioty jak: gry i zabawy zespołowe, śpiewanie, gry na różnych instrumentach, malowanie, rzeźbienie czy tańczenie. W Niemczech czy Finlandii gry na instrumencie może nauczyć się każdy, bez większych uzdolnień. Dzieci uczą się poprzez zabawę, doświadczanie i tworzenie, dzięki czemu ich mózgi rozwijają się w szybszym tempie.
W Polsce dzieci w wieku przedszkolnym również uczą się poprzez zabawę, doświadczanie i tworzenie. Codzienne zajęcia z rytmiki i zajęć plastycznych pozwalają dzieciom na nieskrępowaną ekspresję poprzez tańce, śpiewy, gry na różnych instrumentach, na malowaniu, zabaw z mas solnych, wydzierankach i wielu innych czynnościach. Te idealne warunki pielęgnujące kreatywność i twórczość w dzieciach znikają zazwyczaj kiedy dziecko idzie do szkoły podstawowej.
Dlaczego tak ważnym jest by nasze starsze dzieci miały kontakt ze sztuką?
Dziecko, które: maluje, rzeźbi, wydziera, wyraża swoje uczucia, które jeszcze nie potrafi nazwać. Poza tym rozwija swoją spostrzegawczość, uważność i trenuje własną pamięć. Ucząc się gry na instrumencie ćwiczy swoją koncentrację i skupienie. Malowanie, lepienie czy gra na instrumencie również ćwiczy małą motorykę dziecka oraz koordynację ręka-oko co ważne jest przy nauce pisania. Sam proces tworzenia dla dziecka jest ważniejszy od końcowego efektu. Dlatego też, bardzo ważne jest aby nie oceniać prac dziecka, a raczej o nich rozmawiać i opisywać. Dziecko tworząc, czuje się spełnione, zdolne, potrzebne i ważne. Jeśli zaniedbamy kontakt dziecka ze sztuką, to w późniejszym czasie może się okazać że nasze dziecko nie będzie czerpało radości z nauki, odkrywania i tworzenia czegoś nowego. Dając dziecku przestrzeń do kontaktu ze sztuką dajemy mu możliwość do radosnego i swobodnego wyrażania siebie. Tańcząc, śpiewając czy grając na instrumencie w grupie rówieśniczej, rozwija się ono społecznie, może poczuć się jak element większej całości.
Nawet nasze ciało jest tak skonstruowane, że posiada potrzebę wykorzystywania rąk do rozwoju i stymulacji mózgu. Dzieci intuicyjnie używają dłoni, do poznawania świata, uwielbiają dotykać, ugniatać, przesypywać czy wycinać. Im dziecko robi się starsze tym mniej ma okazji do malowania, ugniatania, za to świetnie radzi sobie z gadżetami elektronicznymi, które tak naprawdę nigdy nie dorównają tradycyjnym zabawom wspierającym rozwój manualny.
Nasze dziecko jako obserwator, słuchacz sztuki również się rozwija. Już dzieci kilku miesięczne rozróżniają ulubione piosenki i potrafią zareagować na nie wyciszeniem, natomiast jeśli w ulubionej melodii pojawią się nowe dźwięki reagują niepokojem. Wiele badań psychologicznych udowadnia, że melodia i rytm piosenki ma wpływ na nasze emocje. Odtwarzając odpowiednią muzykę stymulującą nasze dziecko możemy wywołać w nim radość czy motywację do działania.
W polskiej szkole dzieci nie wiele mają kontaktu ze sztuką, dlatego jako rodzice nie zaniedbujmy tego, aby dziecko miało kontakt z muzyką, plastycznymi zajęciami czy teatrem. Poszukujmy dodatkowych zajęć gdzie wspólnie możemy rozwijać swoich dzieci a może i własne.
Blog 